ΔΥΣΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΤΩΝ ΧΟΛΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ

0 458

Δυσαπορρόφηση των χολικών οξέων παρατηρείται:
• στην περίπτωση χειρουργικής εκτομής του ειλεού,
• βλάβης του βλεννογόνου του ειλεού,
• σε συγγενή έλλειψη των μεταφορέων του ειλεού ή
• σε ταχεία διάβαση του εντερικού περιεχομένου από τον ειλεό.

Η δυσαπορρόφηση των χολικών οξέων έχει ως αποτέλεσμα την αντισταθμιστική αύξηση της σύνθεσής τους και δημιουργείται μια καινούρια ισορροπία με αυξημένες απώλειες και αυξημένη παραγωγή των χολικών οξέων. Η διάγνωση μπορεί να τεθεί με την ελαττωμένη παραμονή του 75SeHCAT, που είναι ένα ραδιενεργό ανάλογο της χολυλταυρίνης. Η διάγνωση μπορεί ακόμα να τεθεί με την ανεύρεση μειωμένης συγκέντρωσης χολικών οξέων στο αίμα μεταγευματικά, με την ανεύρεση αυξημένης ποσότητας χολικών οξέων στα κόπρανα και με την ανεύρεση μειωμένης συγκέντρωσης των ενδιάμεσων προϊόντων βιοσύνθεσης των χολικών οξέων στο πλάσμα.
Στους ασθενείς με ήπια δυσαπορρόφηση των χολικών οξέων (λόγω εκτομής ή δυσλειτουργίας του ειλεού), υπάρχει αυξημένη ροή νερού και χολικών αλάτων στο παχύ έντερο. Σε αυτούς τους ασθενείς, η αυξημένη συγκέντρωση των διϋδρόξυ-χολικών οξέων εμποδίζει την απορρόφηση νερού και ηλεκτρολυτών από το παχύ έντερο. Σε μερικούς ασθενείς μάλιστα, γίνεται πραγματική έκκριση νερού και ηλεκτρολυτών από το έντερο. Ο συνδυασμός του αυξημένου εντερικού φορτίου και της μειωμένης εντερικής απορρόφησης έχει ως αποτέλεσμα υδαρή διάρροια. Η διάρροια ανταποκρίνεται αμέσως στη χορήγηση χολεστυραμίνης.
Στους ασθενείς που έχουν υποστεί μεγάλη εκτομή του περιφερικού εντέρου (συμπεριλαμβανομένης της ειλεοκολικής βαλβίδας), η δυσαπορρόφηση των χολι-κών οξέων είναι βαρεία. Η έκκριση των χολικών οξέων μειώνεται παρά την αντισταθμιστική αύξηση της βιοσύνθεσης τους και η συγκέντρωση τους στη νήστιδα μειώνεται προοδευτικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η διαδικασία της πέψης των λιπιδίων παρεμποδίζεται και η δυσαπορρόφηση τους είναι σοβαρή, όχι μόνο λόγω της αδυναμίας σχηματισμού μικκυλίων, αλλά και λόγω των απωλειών των ανατομικών εφεδρειών του βλεννογόνου. Τα λιπαρά οξέα που βρίσκονται στον αυλό του παχέος εμποδίζουν την απορρόφηση νερού και ηλεκτρολυτών, προκαλώντας συγχρόνως έκκριση νερού και ηλεκτρολυτών από το έντερο.

 

Το αποτέλεσμα αυτών είναι η εμφάνιση σοβαρής διάρροιας. Ο αυστηρός περιορισμός των λιπών έχει μέτρια αποτελέσματα στον έλεγχο της διάρροιας.
Η υπεροξαλουρία που προκύπτει, συνεισφέρει στην αυξημένη επίπτωση της νεφρολιθίασης αυτών των ασθενών.

 

Αφήστε μια απάντηση