ΛΙΘΙΑΣΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ

0 453

ΛΙΘΙΑΣΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ/ΚΑΤΑΤΑΞΗ : Αποτελεί μία από τις συχνότερες νόσους του πεπτικού στο δυτικό κόσμο με το 12% των ενηλίκων στις ΗΠΑ να έχουν χολόλιθους
Στο 1/3 των περιπτώσεων προκαλούν συμπτώματα.

 
Βάση χημικής σύστασης και μακροσκοπικής εμφάνισης ταξινομούνται ως εξής :
Α) Χοληστερινικοί λίθοι (85%) οι οποίοι υποδιαιρούνται σε :
Καθαρώς χοληστερινικούς με περιεκτικότητα 90-100% χοληστερόλη (μονήρεις , λευκωποί, με διάμετρο συνήθως > 0,5 εκ) και
Μικτούς με περιεκτικότητα 50-90% χοληστερόλη (μικρότεροι,πολλαπλοί)
Β) Έγχρωμοι λίθοι –pigment stones- (15%) οι οποίοι υποδιαιρούνται σε :
Μαύρους, σχηματίζονται σε μη μολυσμένη Χ.Κ κυρίως σε ασθενείς με χρ. αιμόλυση (θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία) από περίσσεια ασύζευκτης χολερυθρίνης που εισέρχεται στη Χ.Κ και πολυμερίζεται σε χολερυθρινικό ασβέστιο.
Καφεοειδείς, αποτελούνται κυρίως από χολερυθρινικό ασβέστιο και ποικίλη ποσότητα χοληστερόλης, λιπαρών οξέων και χρωστικών.Έχουν την ιδιαιτερότητα ότι τείνουν να σχηματίζονται και εκτός της Χ.Κ όπως στα ενδοηπατικά χοληφόρα και προυπόθεση για τη δημιουργία τους είναι η στάση της χολής (δομική ή λειτουργική) και η λοίμωξη κυρίως με E.Coli και άλλα εντεροβακτηρίδια τα οποία παράγουν γλουκορονιδάση και φωσφολιπάση.
Βάση εντόπισης ταξινομούνται σε :
Eνδοηπατικούς (καφεοειδείς)
Λίθους της Χ.Κ (κυρίως χοληστερινικοί και ενίοτε μαύροι)
Λίθους των χοληφόρων (κυρίως μικτοί χοληστερινικοί)

 
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ :
1. Ηλικία, ο κίνδυνος αυξάνει γραμμικά με την ηλικία και για τα 2 φύλα και πλησιάζει το 50% στις γυναίκες ηλικίας 70 ετών
2. Γυναικείο Φύλο, διπλάσια πιθανότητα σχηματισμού χολόλιθων ανεξαρτήτου ηλικίας (οιστρογόνα → ηπατική υπερέκκριση χοληστερόλης → υπερκορερμός της χολής με χοληστερόλη)
3. Εγκυμοσύνη ιδίως κατά το 3ο τρίμηνο, δράση οιστρογόνων και προγεστερόνης (μείωση σύσπασης/κινητικότητας της Χ.Κ)
4. Δίαιτα δυτικού τύπου
5. Ταχεία απώλεια σωματικού βάρους, χειρουργικές επεμβάσεις παχυσαρκίας/αυστηρές δίαιτες (ηπατική υπερέκκριση χοληστερόλης, διαταραχές κινητικότητας Χ.Κ, αυξημένη παραγωγή βλεννίνης από τη Χ.Κ). Συστήνεται η προφυλακτική χορήγηση UDCA στις ομάδες αυξημένου κινδύνου!
6. Ολική Παρεντερική Διατροφή (TPN), στις 3 εβδομάδες από την έναρξη της χορήγησής της, πιθανότατα λόγω αποτυχίας χαλάρωσης του σφιγκτήρα του Oddi με αποτέλεσμα την έγχυση χολής εντός της Χ.Κ. Εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις συστήνεται η προφυλακτική iv χορήγηση χολοκυστοκινίνης
7. Χολική λάσπη
8. Φάρμακα : Οιστρογόνα, Υπολιπιδαιμική αγωγή (clofibrate), Οκρεοτίδη, Κεφτριαξόνη
9. ΥπερTG ( ↑HDL σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο, ενώ οι τιμές χοληστερόλης και LDL δε φαίνεται να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο! )
10. Παχυσαρκία
11. ΣΔ
12. Παθήσεις του τελικού ειλεού
13. Βλάβη νωτιαίου μυελού

 
ΦΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ :
2 Κατηγορίες ασθενών ,
Aσυμπτωματικοί. Ως κύρια κλινική εκδήλωση της νόσου παρουσιάζουν κωλικό χοληφόρων σε ποσοστό 26% στη 10ετία ενώ το ποσοστό επιπλοκών στη 10ετία ανέρχεται στο 3%.Προφυλακτική χολοκυστεκτομή δεν είναι απαραίτητη.
Συμπτωματικοί : Διαλείπων κολικός χοληφόρων, Οξεία Χολοκυστίτιδα, Λιθιασική Παγκρεατίτιδα, Χολαγγειίτιδα, Mirizzi’s sd, Χολοκυστο12δακτυλικό συρίγγιο, Καρκίνος Χ.Κ.

 
ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ-ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ :
• U/S, αποτελεί την πρωταρχική μέθοδο διάγνωσης της χολολιθίασης με ευαισθησία >95% για λίθους > 2mm.Η ευαισθησία μειώνεται όσον αφορά τους λίθους του χοληφόρου δέντρου – 50%.Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη μέθοδος για τη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας (περιχολοκυστικό υγρό, πάχυνση τοιχώματος, sonographic Murphy’s sign).
• EUS, μέθοδος εκλογής για χοληδοχόλιθους! (ανώτερη από MRCP/ERCP).
• ΜRCP
• CT, κυρίως για την ανάδειξη περιχολοκυστικού υγρού, αποστήματος, αέρα στο τοίχωμα της Χ.Κ, διάτρησης, αποστήματος.
• CT/MR Χολαγγειογραφία, κυρίως για την πιθανότητα ύπαρξης λίθων στο τελικό τμήμα του χοληδόχου πόρου χωρίς υπερκείμενη διάταση.
• Σπινθηρογράφημα, κυρίως για το ενδεχόμενο οξείας χολοκυστίτιδας.Η εξέταση θεωρείται (+) όταν δε σκιαγραφηθεί η Χ.Κ λόγω οιδήματος στα πλαίσια οξείας χολοκυστίτιδας ή λόγω λιθιασικής απόφραξης. Ψευδώς (+) αποτελέσματα μπορούν να προκληθούν σε σοβαρή ηπατική νόσο που προκαλεί μη φυσιολογική πρόσληψη και απέκκριση του σκιαστικού από τα ηπατοκύτταρα, TPN, σφιγκτηροτομή, υπερχολερυθριναιμία.
• Χολοκυστογραφία

 

Αφήστε μια απάντηση