Σύνδρομα μετά γαστρεκτομή

0 288

Σύνδρομα μετά γαστρεκτομή

ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΟΡΙΣΜΟΣ: Οι διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων στο στόμαχο (γαστρεκτομές/βαγοτομές) για τη θεραπεία του πεπτικού έλκους αποσκοπούν στη μείωση της έκκρισης HCL. Στις γαστρεκτομές BI/II αφαιρούνται τμήμα του σώματος του στομάχου και το άντρο με αποτέλεσμα την επαρκή αφαίρεση μάζας τοιχωματικών κυττάρων και επακόλουθη μείωση παραγωγής HCL. Κατά τη στελεχιαία βαγοτομή αναστέλλεται η κεφαλική φάση εκκρίσεως HCL επειδή πλέον το πνευμονογαστρικό δε διεγείρει τα G-κύτταρα σε έκκριση γαστρίνης. Επειδή τόσο στην εκλεκτική όσο και στη στελεχιαία βαγοτομή δημιουργείται γαστρική στάση οι επεμβάσεις αυτές πάντοτε συνοδεύονται από πυλωροπλαστική ή ΓΕΑ.
Πλέον (μετά την εισαγωγή των PPis) οι χειρουργικές αυτές επεμβάσεις εφαρμόζονται για τη θεραπεία των επιπλοκών του πεπτικού έλκους.
1) Sd DUMPING
Διακρίνεται σε πρώιμο και όψιμο Dumping :
Πρώιμο Dumping. Ταχεία κένωση στομάχου από υγρές τροφές →διέλευσή τους στη νήστιδα → έκκριση νερού και ηλεκτρολυτών από το βλεννογόνο της νήστιδας με σκοπό την ταχεία εξισορρόπηση της ενδοαυλικής ωσμωτικής πιέσεως → διάταση της νήστιδας και αιμοσυμπύκνωση → απελευθέρωση αγγειοκινητικών αμινών (σεροτονίνη, βραδυκινίνη, VIP) → περιφερική αγγειοδιαστολή.
Εκδηλώνεται κατά κανόνα ½ h μετά το γεύμα με έντονο επιγαστρικό άλγος, κωλικοειδή άλγη, ταχυκαρδία, εκτακτοσυστολές, εφίδρωση. Τα συμπτώματα είναι πιο έντονα μετά την κατανάλωση γευμάτων πλούσια σε μικρού μοριακού βάρους υδατάνθρακες. Γενικά η συμπτωματολογία διαρκεί ≈ ½ h και υφίεται προοδευτικά.
Όψιμο Dumping. Tαχεία είσοδος υπερωσμωτικών υδατανθράκων στη νήστιδα → ταχεία απορρόφηση της γλυκόζης →υπερυκαιμία → έκκριση ινσουλίνης → αντιδραστική υπογλυκαιμία 2-3 h μετεγευματικά.
Διάγνωση του sd : δοκιμασία πρόκλησης με χορήγηση 150-200 ml D/W 35% και μέτρηση ΑΠ, HCT, Glu, σφύξεις / 15-30’ για 2-3 h.
2) Σύνδρομο διάροιας μετά από βαγοτομή
Συμβαίνει συνηθέστερα μετά από στελεχιαία βαγοτομή.
Οφείλεται στην ταχεία διέλευση του χυλού (γεύματος) από το λεπτό έντερο → πολύ αυξημένη ροή περιεχομένου στον τελικό ειλεό μετεγευματικά → ταχεία είσοδος ηλεκτρολυτών και υδατανθράκων που έχουν δυσαπορρόφηθεί από το λεπτό έντερο στο κόλον →υπέρβαση της ικανότητας του παχέος εντέρου για απορρόφηση → διάρροια.
Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετεγχειρητικά με την έναρξη της σίτισης του ασθενούς. Η πλειοψηφία αναπτύσσει ένα ήπιο αυτοπεριοριζόμενο διαρροικό σύνδρομο ενώ σε ποσοστό 20-30% αναπτύσσεται χρόνια επεισοδιακή διάρροια.
Σε όλους τους ασθενείς παρατηρείται ατελής πέψη και απορρόφηση της λακτόζης ανεξαρτήτως της φυσιολογικής δραστηριότητας της λακτάσης η οποία υπερκεράζεται από την ταχεία διέλευση του γάλακτος στη νήστιδα!
3) Σύνδρομο δυσαπορρόφησης μετά από γαστρεκτομή
– μετά από στελεχιαία βαγοτομή και BII αναστόμωση ένα μεγάλο μέρος του χυλού περνά στη νήστιδα χωρίς να αναμειχθεί με τις χολοπαγκρεατικές παθήσεις → ατελής πέψη υδατανθράκων και λίπους.
-γαστρεκτομή → γαστρική αχυλία → μη αναγωγή του τρισθενούς σιδήρου σε δισθενή ο οποίος απορροφείται καλύτερα από το λεπτο έντερο → σιδηροπενική αναιμία.
-γαστρεκτομή → χρόνια αλκαλική γαστρίτιδα → χρόνια λανθάνουσα απώλεια αίματος.
-γαστρεκτομή → φλεγμονώδεις πολύποδες στην αναστόμωση → χρόνια λανθάνουσα απώλεια αίματος.
-ανάπτυξη ατροφικής γαστρίτιδας → μη έκκριση ενδογενούς παράγοντα → έλλειψη Β12.
-υπερανάπτυξη μικροβίων → έλλειψη Β12.

 

Ιατρική ομάδα Gastrodiagnosis.gr

Αφήστε μια απάντηση